Bugün, kadın emeğinin taçlandırıldığı, tüm dünyada kadınların eşitlik ve daha huzurlu yaşam özlemlerini dile getirdiği 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü.
Mücadele ve kararlılık günü olan 8 Mart’a bu yıl da her gün kadınları kör şiddete kurban veren, kadının eğitimde, sağlıkta, siyasette, istihdamda, toplumsal yaşamda eşit olmadığı, yaşam hakkının yok sayıldığı, çocuk evliliklerinde ön sıralarda yer aldığı bir ülke ikliminde giriyoruz. Kendisine biçilmiş tüm rollerin üstesinden başarıyla gelen, çağdaşlaşmanın öncüsü olan kadınlar hak ettiği değeri görememekte, toplumsal hayatta ikinci plana itilmekte, şiddet görmekte ve katledilmektedir.
Kadınlar her an ölümle yüz yüze, korunmadan uzak, yaşam ve ölüm arasında bir hayat sürmeye çalışmakta, daha acısı yaşam mücadelesinde yalnız bırakılmaktadır. Devlet koruma kararı aldıran kadınları dahi koruyamamaktadır. Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu verilerine göre, 2021 yılında erkeklerin öldürdüğü 280 kadının en az 33’ünün fail hakkında uzaklaştırma veya koruma kararı çıkardığı ya da polise veya savcılığa şikâyette bulunduğu bilinmektedir. 2015 yılından günümüze kadar geçen sürede işlenen kadın cinayeti sayısı toplam 2 bin 560’a ulaşmıştır.
Kadınlar adeta cinskırıma uğrarken AKP iktidarının temsilcilerinin kadını hedef alan açıklamaları kadına yönelik şiddeti körüklemektedir. Geçtiğimiz yıl, kadına yönelik şiddeti önlemeye ilişkin uluslararası sözleşme olan ve ilk imzacısı olduğumuz İstanbul Sözleşmesi’nden imzamız hukuksuz bir şekilde geri çekilmiştir. Öte yandan kadına yönelik şiddetin engellenmesi için yasal mevzuatta yapılan düzenlemelerin uygulanması noktasında ciddi sorunlar yaşanmaktadır.
Yasaları tam anlamıyla uygulamayanlar, kadına yönelik şiddete karşı imzalanan uluslararası sözleşmeden imzamızı çekenler, kadın cinayetlerinde faillere “mahkemede kravat taktı” diye iyi hal indirimi verenler, “kadınlık görevlerini yerine getirmiyordu” iftiralarıyla haksız tahrik uygulanmasına göz yumanlar bugün kadınların nafaka hakkına göz dikmiş durumdadır. Hakları için sokaklara dökülen kadınlar ise her defasında polis şiddetiyle karşılaşmaktadır. Kadın mücadelesinden korkan iktidar, kadınların özgürce meydanlarda eşitlik ve hak talebini, yaşam hakkını haykırmasını engellemek istemektedir.
Kadın haklarını görmezden gelen, kadın erkek eşitliğine inanmayan, ayrımcılığı gündelik hale getiren zihniyetle mücadele etmediğimiz, bu zihniyeti ortadan kaldırmadığımız sürece kadına yönelik şiddetin önüne geçmek mümkün değildir. Kadınların sorunlarını çözmeden ne demokrasi ne de insan hakları konusunda gerçek bir ilerleme kaydedilmesi mümkün değildir. Kadınların eşit hak mücadelesi toplumsal cinsiyet eşitliğinin sağlandığı bir ülke inşa edilene kadar devam edecektir.
Toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin ortadan kalktığı, kadının ayrımcılığa, şiddete uğramadığı, kız çocuklarının erken yaşta evlendirilmediği bir dünyada yaşama umudu ve dileğiyle 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü´nü kutluyorum.