Cumhuriyet, iki meydan savaşının eseridir. Biri 1921 Ağustos'unda Sakarya Nehri boyunda, ikincisi ise 1922 Ağustos'unda Afyon cephesinde verilmiştir. İkisinde de Türk ordularının Başkomutanı Mustafa Kemal'dir.

24 Ağustos sabahı Atamız Ankara'dan hareket etti. O gece yanında bulunan komutanlarına, taarruz haberini alınca, “Hesap ediniz, on beşinci günü İzmir'deyiz.” demişti.

İzmir'e taarruzun on dördüncü günü girilmişti.

“Bir gün yanılmışım.” dedi. “Ama kusur bende değil, düşmanda!”

Bu zafer, askerî ve siyasi tüm engellemelere karşın Mustafa Kemal tarafından kazanılmıştır. Çünkü O; “Ben Erzurum'dan Ankara'ya sağ elimde tabanca, sol elimde ise idam sehpası ile geldim.” diyen kararlı bir liderdir.

Neyimiz varsa, bağımsız bir devlet kurmuşsak, hür vatandaş olmuşsak, şerefli insanlar gibi dolaşıyorsak, yurdumuzu Batı'nın, vicdanımızı ve aklımızı Doğu'nun pençesinden kurtarmışsak, “Şu denizler bizim.” diye gururlanıyorsak, bu topraklarda ana bağrının sıcaklığını duyuyorsak, nefes alabiliyorsak; her şeyi 30 Ağustos Zaferi'ne borçluyuz.

Öte yandan üzülerek söylemeliyim ki o günlerde, “Yunanlılardan kurtulduk. Bakalım Mustafa Kemal'den nasıl kurtulacağız?” diyenler de vardı.

Bugün de “Keşke Yunan kazansaydı.” diyenler, “reklam arası” diyenler, “parantez kapatanlar” ve millî günlerimizin önemini küçümsemeye çalışanlar var.

Buradan, millî günlerimizi ve Kurtuluş Savaşı'nı küçümseyen, Atatürk düşmanı güruha soruyorum:

Haymana önlerine dayanan Yunan ordusu elli kilometre daha ilerleyip Ankara'yı ele geçirseydi neler yaşanırdı? Ve bugün nerede, ne halde olurduk?

Bu kadar yaklaştıkları hâlde hedefleri kursaklarında kalan ve geldikleri gibi gitmeyi içine sindiremeyen, İngilizlerin ektiği tohumlar bugün, yüz üç yıl önceki gibi iş başındalar.

Bizlere düşen görev; yılmadan, usanmadan, korkmadan Atatürk ilke ve devrimlerinin yolunda ilerlemek, O'nu anlamak ve anlatmaktır.

Bilinmelidir ki hiçbir zaman “Umutsuz durum yoktur. Umutsuz insan vardır.”

Bu duygu ve düşüncelerle 30 Ağustos Zafer Bayramı'nızı kutluyorum.

Saygı ve sevgilerimle kalınız.

Vahit BOSTANCIOĞLU