Merkezde de yerelde de seçim dönemleri geldiğinde siyasetçilerin dilinden düşmeyen bir cümle var: “Ortak akılla yöneteceğiz.”
Neredeyse her aday, vatandaşın karşısına bu söylemle çıkıyor. Çünkü biliyorlar ki toplum artık tek adam anlayışından, ben yaptım oldu mantığından yoruldu. İnsanlar fikirlerinin dinlenmesini, yaşadığı kentin birlikte yönetilmesini istiyor.
Ama işin gerçeği seçim meydanlarında söylenenlerle, seçimden sonra yaşananlar çoğu zaman birbirini tutmuyor.
Adaylar seçim sürecinde; esnafı ziyaret ediyor, sivil toplum kuruluşlarıyla fotoğraf veriyor, mahalle toplantıları düzenliyor, “hep birlikte karar vereceğiz” diyor. Vatandaş da doğal olarak bu sözlere inanıyor. Çünkü umut etmek istiyor. Hele son yıllarda “ortak akıl” ifadesi adeta yeni nesil seçim sloganına dönüşmüş durumda. Bu kelimeyi çok kullanan adaylar, seçmene daha demokratik ve daha samimi görünerek bir adım öne geçiyor.
Ancak seçim kazanıldıktan sonra işin rengi değişiyor.
Yerelde iktidara gelen bazı belediye başkanlarına bakıyoruz; seçim öncesi kapısını aşındırdığı insanları seçimden sonra unutuveriyor. Ortak akıl söylemi bir anda makam odasının duvarlarında asılı kalan süslü bir cümleye dönüşüyor. Kararlar birkaç kişinin arasında alınıyor, eleştiriye tahammül azalıyor, farklı fikir sunanlar dışlanıyor.
Oysa ortak akıl; sadece seçim dönemlerinde kullanılan siyasi bir reklam cümlesi değildir.
Ortak akıl; kentin sorunlarını muhtarlarla, STK’larla, esnafla, vatandaşla birlikte konuşabilmektir.
Ortak akıl; “ben bilirim” değil, “birlikte çözebiliriz” diyebilmektir.
Ortak akıl; eleştiriye kulak vermek, farklı düşüncelere saygı göstermek ve istişare kültürünü yaşatmaktır.
Bugün birçok belediyede vatandaşın en büyük şikayetlerin den biri de tam olarak budur. Seçimden önce sürekli halkın içinde olan isimlerin, seçimden sonra vatandaştan kopmasıdır. İnsanlar artık verilen sözlerin tutulmasını istiyor. Çünkü toplumun güven duygusu her geçen gün biraz daha aşınıyor.
Demokrasi sadece sandıktan ibaret değildir. Asıl demokrasi, seçimden sonra başlar.
Eğer gerçekten ortak akıl olacaksa; bu anlayış yalnızca seçim afişlerinde değil, belediye yönetiminde, meclis toplantılarında, yatırımlarda ve alınan her kararda görülmelidir.
Aksi halde seçim meydanlarında kurulan o süslü cümleler, seçim bittikten sonra havada kalmaya mahkûm olur.