TKP Genel Sekreteri Kemal Okuyan İsrail savunuculuğu yapılarak Hamas’la ilgili görüntüler yayınlanması ve TKP’nin İsrail karşıtlığını merkeze alan pozisyonundan dolayı dinci fanatizme hizmet etmekle eleştirilmesine dair X hesabında değerlendirmelerde bulundu. Okuyan’ın paylaşımı şöyle:
Filistin halkının baskı, kuşatma ve saldırganlığa karşı direnme hakkını vurguladıkça İsrail savunuculuğu yapanlar Hamas’ın barbarlıklarına ilişkin görüntüler yayınlıyor ve bizi dinci fanatizme hizmet etmekle suçluyorlar.
1.İsrailcilik hem bölgede hem Türkiye’de dinciliğe en büyük hizmettir. Filistin halkının dinci örgütlere daha fazla sarılmasından başka sonuç vermez.
2.Savaşlar kötüdür, insan yaşamını sonlandırmak kötüdür. Bu yüzden savaşların kökünü, nedenlerini kurutmaya çalışıyoruz. Tarihte çok ama çok az örnekte savaşçılar gelişkin bir ahlakla hareket edebilmiştir. Ancak genel bir eğilim olarak savaşlarda askerler birbirlerine, askerler sivillere kötü, hem de çok kötü davranır.
3.Hamas’ın zalimlikleri ile ilgili paylaşılan fotoğrafların karşısına kolayca İsrailli asker, hatta sivillerin Filistinlilere yaptıklarını gösteren görüntüler koyabiliriz. Hapishanelerde marifetmiş gibi kendi çektikleri ve servis ettikleri sapıklığa varan videoları dolaşıma sokabiliriz. On binlerce Filistinli’nin çoluk-çocuk bombalanan binaların altında can vermesi barbarlık değil medeniyet göstergesi olarak görülüyor nasılsa!
4.Dehşet görüntüleri yarıştırarak adalet dağıtılmaz. Olayların nedenlerini, kaynaklarını incelemek gerekir. Güney Afrika’da zamanında ırkçı beyaz azınlık yönetimiyle işbirliği yapanların kafasından bir araba lastiği geçirip ateşe verirdi öfkeli siyahlar. Bu görüntülerde barbarlık var evet. Ancak bunun sorumlusu ırkçı, katil, işkenceci Güney Afrika devletiydi. Pek de medeni gözüküyorlardı uzaktan bakınca. Ama dedim ya, nereden baktığınız önemli.
5.İsrail devletinin kendini savunduğu iddiası büyük bir palavradır. İsrail kurulduktan hemen sonra yayılmaya, işgale yönelmiştir.
6.Tekrar ediyorum, Filistin direnişine medeniyet ve çağdaşlık adına tiksinerek bakanların çağdaşlık anlayışında ciddi bir arıza vardır. Aydınlanma ve laiklik mücadelesi aynı zamanda bir adalet kavgasıdır. Bu nedenle eşitlikçi bir düzen hedefinden ayrılamaz.