Evetçi'ler Sevinsin!

ürkiye Cumhuriyeti
devleti olarak,
dünyada yapayalnız
kaldık. Ey Amerika! ..
Ey Avrupa!.. Ey
Rusya!.. ya da Ey
Filanca! .. okları bir bir
geri dönüp, bize
saplanıyor. Şimdi,
çıkarın bakalım.
Değerli okuyucularım, "Öfkeyle kalkanın, zararla oturduğunu" bilmeyen yok. Asrın lideri yakıştırmasıyla kendisini dünya lideri gibi gören Cumhurbaşkanı'mız, akıllı ve esnek bir dış politika yerine sertliği ve öfkeyi seçince, "Ey!.." diyen başlayan söylemleri, dış dünyayı fena halde kızdırdı.
Ülke içinde hoş karşılanan ve destek bulan bu tavırları, yabancılar nezdinde "kaba ve itici" bulununca, olanlar oldu ve herkes bize düşman oldu.
Atatürk'ün söylemiyle "Yurtta ve dünyada barış" yerine, hem yurtta, hem de dünyada barışı bir türlü sağlayamadık.
Burada haksızlık etmemek lazım. Çünkü, bu ülkeyi yönetenler, başta Cumhurbaşkanı olmak üzere, halkın yarısından destek gördüler. Onların bu hatalı tavırları ve söylemleri halkın yarısı tarafından destek bulunca, onları tabii ki cesaretlendirdi.
Özellikle, yönetimi tek kişiye devreden referandumda yine halkın yarısının "Evet" demesi, söylem sahiplerine daha da büyük cesaret verdi.
DO􀀁RU OLMADl􀀁INI, ONLAR DA ANLADI
Bu sert söylemlerde bulunan yöneticilerimiz, yanlış yaptıklarını anlayınca işi aşağıdan almak isteseler de, artık iş işten geçmişti.
Nitekim, Rusya'ya kafa tuttuktan sonra hem siyasi hem ticari yönden kaybettiklerini anlayınca, Rus liderin ayağına gitmek ve ondan özür dilemek zorunda kaldılar. Bu durum, Atatürk Türkiye'sine ve onun liderlerine hiç yakışmadı. 

Sadece onunla mı kaldılar? Öteki ülkelerden de büyük tepki görünce, yelkenleri indirmek zorunda ka ld ıla r. Ve bu durum, pek tabii ki Türkiye'nin itibarını aşağılara çekmeye yetti ve arttı bile.

BİZİ CİDDİYE ALMIYORLAR! 

Daha çok bu referandum oylaması sırasında ortaya çıkan bu sevimsiz durum karşısında, Türkiye'nin iyice yalnızlaştığı anlaşıldı. Ekonomik durumu da kötüye gitmeye başlayınca, onurumuz iyice hırpalanır hale geldi. Bu kötü duruma, hep bizi yönetenler sebep oldu.
Bu meyanda, Amerika'nın da artık dost olmadığı, hatta biraz da düşman olduğu anlaşıldı. Yeni seçilen Başkanın Türkiye'ye karşı olan tavrı, öteden beri sürmekte olan dostluğumuzu, bitirme noktasına getirdi.
Hayrettir ki, bir zamanlar dost olan ve bizden kopamayan Amerika'nın, azılı düşmanımız olan PKK'ya silah yardımı yapması, dış siyasetimizi ve ülke bütünlüğünü, iyice tehlikeye düşürdü. Girdiğimiz Ortadoğu bataklığında, kaybettik! Ege'deki adalarımız birer­ikişer gidiyor. 18'i gitti bile. Gözler, İmroz ve Bozcaada'da. Sırada Kıbrıs da var. Eski ve güçlü Türk Ordusu da yok artık!
Rusya'dan af dileyen ve ilişkileri böylece düzeltmeye çalışan Türkiye'nin, Amerika'dan ne gibi bir gerekçeyle özür dileyeceği ise, şimdi merak konusu.
Başlangıçtan beri bu ülkeye verilen tavizler, ülkeyi idare edenlerin işbirliği yaptığı yolsuzların Amerika'da tutuklanması, iplerimizi Amerika'ya teslim etmiş durumda.
Ülkeyi yönetenlerin düşürüldüğü bu tuzaktan kurtulmaları için, ülkemiz aleyhine verecekleri tavizler de, şimdi merakla bekleniyor.
Ülkemizin bu zor durumunu görenler,
"Evet'çiler, şimdi sevinsin!" derken, bendeniz öyle diyemiyorum.
Referandumda "Evet" diyenlerin, böylece bu yanlışlara çanak tutanların, gelecek nesillere nasıl hesap vereceği, şimdi merak konusudur. Çünkü onlar, hatalarının hesabını çok zor vereceklerdir.