Sağlık Ocakları, Pek Umursanmıyor!

Mahalle aralarına kurulan ve Aile Hekimliği olarak nitelenen Sağlık Ocakları, hekimi hastanın ayağına getirdiği halde, ilgi yine hastanelere. Oysa, onların kuruluş amacı hastanın teşhis ve tedavisini kolaylaştırmak, hastanelerin yükünü azaltmaktı. Öyle olmadı, buna bir çare.

       Değerli okurlarım; Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarının, en önemli hizmetlerinden biri olan Aile Hekimliği uygulaması, 2005 yılında başlatıldı.

       Vatandaşlara koruyucu sağlık hizmeti, birinci basamak teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmeti sunmayı amaçlayan bu uygulama, 2010 yılından itibaren ülkemiz genelinde yaygınlaştırıldı.

       Mahalle aralarına kurulan Sağlık Ocakları ile sağlık hizmetinin hastaların ayağına getirilmesi devletin önemli bir hizmeti olarak algılanırken, halkın da büyük takdirini kazandı.

       Ne var ki, pratisyen hekimlerin (Uzman olmayanların) görev aldıkları bu üniteler, kısa sürede teşhis ve tedavi yerine, hastaların sürekli kullandıkları ilaçları yazan yani reçete düzenleyen birer kuruluş gibi algılandı.

      Öyle olunca da, başı ağrıyan bile Aile hekimi yerine,  soluğu hastanede aldı.

     Oysa, vatandaş meskenine en yakın bir Sağlık Ocağı’na kayıtlanıp, aldığı Vatandaşlık Kimlik numarası ile  bu kurumlara başvurabiliyor ve ilk kademe teşhis ve tedavisi pek ala yapılıyordu. Yine de yapılmaya çalışılıyor.

                            HASTANELER, YİNE TIKLIM TIKLIM!

     Sağlık Ocakları’nda süre gelen Aile Hekimliği uygulamasının iyi anlatılamamış olması, buralara henüz tanı cihazları ve laboratuvar imkanlarının getirilmemiş olması, böylece teşhis ve tedavinin zorlaşması, hastanın yine hastaneye taşınmasına sebep olmuştur.

     Buna rağmen, buralarda da hekimlerden başka hemşire gibi yardımcı sağlık elemanlarını bulunmasına rağmen, ilerlememiş hastalıkların tedavilerinin yapılabileceği iyi anlatılmadığı için, hastalar hastanelerin yolunu tutmuştur.

     Edindiğim bilgilere göre, kimi vatandaşların yoğunluk öne sürülüp evinden uzak Sağlık Ocaklarına gönderildiğine dair yakınmalar da var. Bu konuda da böyle zorluk değil, vatandaşa kolaylık gösterilmesi gerekir.

                          ALINACAK TEDBİRLER VE DOĞRU UYGULAMA

      İlk alınacak tedbir, vatandaşın acil hallerin dışında doğrudan hastaneye gitmesinin önüne geçmektir. Aile Hekimliğinin önemli bir kuruluş amacı da, zaten budur.

     Hastanın derdine çare bulunmadığı takdirde, Aile Hekimi tarafından hastaneye sevk edilmesi sağlanmalıdır.  Bu durum, hastanelerdeki yığılmaları önleyecek ve buralarda daha faydalı sağlık hizmeti vermenin önünü açacaktır.

     Vatandaşların, bu uygulamayı hastaneye gitmek isteyene bir engel gibi görmemeleri gerekir.

      Siyasi iktidar da, bu durumu halkımıza çok iyi anlatmalı, uygulamanın bir güçlük değil, sağlık hizmetinden daha çok ve daha kolay yararlanmanın bir yolu olduğunu belirtmelidir.