Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün, Saray'ımıza 19 Ağustos 1937 günü gelişinin kutlama töreni, her yıl daha katılımlı ve heyecanlı geçiyor.
Ülkemizde gelişen siyasal, ekonomik ve toplumsal olaylar bizleri "Dağ başını duman almış Marşı" temposunda uyanık ve dikkatli yaşamaya iteliyor diyebiliriz. Atamızın heykelini dikme sevdasından çıkıp, O'nu akıl yoluyla anlama ve anladığımızı da uygulama yoluna geçiyoruz. Saray halkımıza ve ilçemize benzersiz onur ve kıvanç kazandıran kutlama şölenlerine, her yaştaki hanımların yüzlerine vuran sevgilerini ve duygularını alkışlıyor çok önemli buluyoruz. Genç annelerin, evlatların da yeşerteceği, bilimi öne alan ulus-yurt sevgisi ülkemizi çağdaşlık mutluluğuna götürecektir diye düşünüyoruz. Törene katılan herkese sevgi ve saygılar, ışıklar içinde yatan Atamıza minnet ve şükranlar sunuyoruz.
Geçmiş yılların anma törenlerinde yaptığım kısa konuşmayı bu yıl başaramadım. Neden konuşamadığımın gerçek sebeplerini bilmek istemiyorum. Yalnız " Ne Mutlu Türküm Diyene " söylemini haykıramadığıma üzülüyorum. Kardeş bildiğim emekli öğretmen Mehmet Durak'ın, törenin sonunda benim durumumu, "oyuncağı elinden alınmış çocuk gibiydi" tanımlamasını birikimli ve sevecen bir beyin ve yürekten çıkacak, şık ve yaralamayan sözcüklerle anlatabilirdi. Kendisini, başarısını kutlayanlar kadar alkışlıyor yine de eskisi gibi ve o kadar sevdiğimi ifade ediyorum. Gazetemize ve değerli okurlarına sevgi ve saygılar.
Sevim Hamdi Alp