TEKİN SÖNMEZ · 01.10.2026
Bölgemizin yerel ve genel basın temsilcilerini anlamak gerçekten mümkün değil.
Günümüz koşullarında bir kişinin A partisinden B partisine geçmesi artık çok da abartılacak bir durum değil. Siyaset değişiyor, siyasi dengeler değişiyor, siyasiler de günün koşullarına göre hareket edebiliyor.
Hal böyleyken, bir siyasi partiden başka bir siyasi partiye geçişi bu kadar büyütmenin, günlerce tartışmanın ya da farklı anlamlar yüklemenin çok da doğru olmadığını düşünüyorum.
Bugün A partisinde olan yarın B partisinde olabilir. Dün eleştirilen bir siyasetçi bugün övülebilir, dün övülen bir siyasetçi ise bugün eleştirilebilir.
Bütün bunlar siyasetin içinde yaşanan değişimlerdir.
Onun için diyorum ki; bunu bu kadar abartmaya gerek yok.
Hatta bu anlayış devam ederse, yarın bir gün herkes AK Partili olacak!
Belki de asıl konuşmamız gereken, kimin hangi partiye geçtiğinden çok, neden geçtiği ve siyaset anlayışının ne kadar değiştiğidir.
Türkiye’nin yazılı ve görsel medyasına bakıyorum…
Sanki Türkiye’de bugün dünyanın en önemli olayı yaşanmış!
Çerkezköy Belediye Başkanı Vahap Akay AK Parti’ye geçmiş.
Eee?
Geçmişse geçmiş…
Ne var bunda?
Sanki bu ülkede ilk kez bir belediye başkanı parti değiştirdi.
Sanki Vahap Akay’dan önce kimse siyasi parti değiştirmedi.
Sanki dün başka partide olup bugün başka partinin kapısını çalanların tamamı unutulmuş değil!
Ama bizim hafızamız malum…
Balık hafızası!
Dün ne oldu, bugün ne oldu, yarın ne olacak?
Hatırlamıyoruz.
Hatırlamak da işimize gelmiyor.
BİR GÜN HERKES AK PARTİLİ OLACAK!
Ben AK Partili değilim. Kanım aksa karışmaz. Her partiye ve her görüşe saygılıyım ve hoşgörüyle yaklaşıyorum.
Ben size daha açık söyleyeyim:
Bırakın herkes AK Parti’ye geçsin!
Hatta acele etmeyin…
Bir gün herkes AK Partili olacak!
Perşembenin gelişi çarşambadan belli.
Çünkü gidişat onu gösteriyor.
Bugün “olmaz” diyenler, yarın “neden olmasın?” diyecek.
Bugün siyasi kimliğini her şeyin önüne koyanlar, yarın başka bir siyasi kimlikle karşımıza çıkacak.
Çünkü siyaset böyle bir şey.
Siyasette dün ile bugün arasında bazen öyle mesafeler açılır ki, insan dönüp kendi söylediklerine bile şaşırır.
Vahap Akay da kararını vermiş.
Önce CHP’den istifa etti.
Bir süre bağımsız devam etti.
Sonra AK Parti’ye katıldı.
Üstelik bunu gizli saklı değil, herkesin gözü önünde yaptı. Rozetini de Cumhurbaşkanı ve AK Parti Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan taktı.
Akay da kararının gerekçesini açıkça söyledi:
Çerkezköy’e yapılacak yatırımların önünü açmak ve ilçeye daha güçlü hizmet sunmak.
Şimdi burada asıl sorulması gereken soru şu:
Adam hizmet için iktidarın gücüne ihtiyaç olduğunu düşünüyorsa, bundan neden rahatsız oluyoruz?
DEVLET BAHÇELİ YAPINCA NORMAL, VAHAP AKAY YAPINCA OLAY!
Gelelim işin başka tarafına…
Yıllardır Türk siyasetinin en sert tartışmalarından birini izliyoruz.
MHP ile AK Parti Cumhur İttifakı çatısı altında birlikte hareket ediyor.
Devlet Bahçeli ile Recep Tayyip Erdoğan aynı ittifakın iki önemli siyasi lideri olarak yol yürüyor.
Bu ortaklık yıllardır siyasetin en önemli gerçeklerinden biri.
Bahçeli’nin Cumhur İttifakı konusunda açık ve net tutumu zaten biliniyor.
Peki…
Devlet Bahçeli AK Parti ile birlikte siyaset yapınca mesele yok da, CHP’li bir belediye başkanı AK Parti’ye geçince neden kıyamet kopuyor?
Bunu birileri çıkıp anlatsın!
Üstelik burada kimseye “Vahap Akay haklıdır” ya da “haksızdır” demiyoruz.
Adamın siyasi tercihi kendisine aittir.
Ama aynı siyasi tercihler üzerinden birine alkış, diğerine öfke dağıtmak da siyaset değil; çifte standarttır.
BIRAKIN GİTSİN!
Bence bırakın gitsin.
Kim hangi partiye geçiyorsa geçsin.
Kim hangi siyasi görüşü benimseyecekse benimsesin.
Siyasetçinin, belediye başkanının, milletvekilinin veya vatandaşın siyasi tercihini yapması dünyanın sonu değildir.
Asıl mesele şudur:
Geçtiği yerde ne yapacak?
Hangi hizmeti getirecek?
Verdiği sözlerin arkasında duracak mı?
Milletin karşısına çıktığında hesabını verecek mi?
Bunları konuşalım.
Yoksa “Sen dün CHP’liydin, bugün AK Partilisin” diye insanları ömür boyu aynı siyasi kimliğe mahkûm etmenin hiçbir anlamı yok.
Çünkü Türkiye’de siyaset böyledir. Bu değişmez. Değiştirmek için güç ister. O güçte yok.
Saygı duyacaksınız.
İnsanlar fikir değiştirebilir.
Parti değiştirebilir.
Siyasi yolunu değiştirebilir.
Hatta dün savunduğunun tam tersini bugün savunabilir.
Bunun adı bazen siyaset, bazen pragmatizm, bazen de siyasi tercih olur.
Takdirini de eleştirisini de millet yapar.
AK PARTİ’DE ÖCÜ YOK!
Bir de şu AK Parti meselesini artık büyütmemek lazım.
AK Parti bir siyasi parti.
Ne öcü var içerisinde ne de dokununca insanı çarpan bir şey!
Bir belediye başkanı AK Parti’ye geçince başka bir canlı türüne dönüşmüyor.
Dün CHP’liydi, bugün AK Partili.
Hepsi bu!
Yarın başka bir siyasi partiye geçer mi?
Geçebilir.
Siyasette bunun örnekleri çok.
Üstelik AK Parti’ye geçen sadece bir kişi de değil. 29 Eylül’de farklı partilerden dokuz belediye başkanı daha AK Parti’ye katıldı.
Yani mesele Vahap Akay değil.
Mesele, siyasette insanların dün söylediklerini bugün neden unuttuğudur.
BASIN DA BİRAZ SORGULASIN!
Asıl benim anlamadığım basın…
Bir belediye başkanının parti değiştirmesi elbette haberdir.
Ama haber burada bitmemeli.
“AK Parti’ye geçti.”
Tamam.
Peki neden geçti?
Ne söyledi?
Ne bekliyor?
Çerkezköy bundan ne kazanacak?
Hangi yatırımların önünün açılmasını bekliyor?
Bunları da sorun.
Çünkü gazetecilik sadece rozetin fotoğrafını çekip “parti değiştirdi” demek değildir.
Biraz sorgulamak gerekir.
Biraz geçmişi hatırlamak gerekir.
Biraz da bugünün siyasetini dünün sözleriyle karşılaştırmak gerekir.
Yoksa bugün Vahap Akay AK Parti’ye geçti diye şaşırıp yarın başka bir belediye başkanı aynı kapıdan girdiğinde yine “Aman Allah’ım, bu nasıl oldu?” diye yazıp dururuz.
Olur böyle şeyler…
Siyasette kapılar bazen kapanır, bazen açılır.
Bırakın herkes geçsin.
Belki de bazıları AK Parti’nin gerçekten ne olduğunu görmek istiyordur.
Belki bazıları iktidarın gücüyle hizmet arasındaki ilişkiyi test etmek istiyordur.
Belki bazıları siyasi hayatında yeni bir sayfa açıyordur.
Bunun kararını onlar versin.
Bizim işimiz ise alkışlamak ya da yuhalamak değil.
Bakmak, görmek, sormak ve hesabını tutmak.
Çünkü günün sonunda önemli olan hangi partinin rozetini taşıdığın değil…
Taşıdığın rozetin hakkını verip vermediğindir.