Bu ülkede bir şeyler ciddi şekilde ters gidiyor.
Her gün çocuklara yönelik istismar, şiddet ve suça sürüklenme haberleri artıyorsa, ortada bireysel değil toplumsal bir çöküş vardır.

2023’te on binlerce dosya açılmış, suça sürüklenen çocuk sayısı yüz binleri aşmış… 2024’te rakamlar daha da yükselmiş. Bu tablo “tesadüf” değil, göz göre göre büyüyen bir ihmalin sonucudur. Üstelik bu veriler, yaşananların sadece görünen kısmı.

Ama asıl mesele rakamlar değil…
Asıl mesele, bu ülkenin çocuklarının yalnız bırakılmasıdır.

Sokakta yaşayan çocuklar görmezden geliniyorsa,
Korunması gereken çocuklar korunamıyorsa,
Aileler susuyorsa, kurumlar geç kalıyorsa,
Aydınlar, akademisyenler, sanatçılar yeterince ses çıkarmıyorsa…

O zaman burada büyük bir vicdan eksikliği vardır.

Kimse meseleyi çarpıtmasın.
Bu, çocukların hak ettiği sevgi, ilgi ve korumayı görememesine isyandır.

Bir toplum, en savunmasızını ne kadar koruyabiliyorsa o kadar güçlüdür.
Bugün çocuklarını koruyamayan bir toplum, yarın hiçbir değerini koruyamaz.

Eğer çocuklar korku içinde büyüyorsa,
Eğer çocukların sesi duyulmuyorsa,
Eğer çocuklar sevilmeyi bile öğrenemeden büyüyorsa…

Bu artık sadece bir sosyal sorun değil, açık bir gelecek krizidir.

Ve evet, bu bir beka meselesidir.